ἀγαθός good, ἄξιος worthy, μακρός long are thus declined:
| SINGULAR | |||||||||
| Nom. | ἀγαθός | ἀγαθή | ἀγαθόν | ἄξιος | ἀξίᾱ | ἄξιον | μακρός | μακρά | μακρόν |
| Gen. | ἀγαθοῦ | ἀγαθῆς | ἀγαθοῦ | ἀξίου | ἀξίᾱς | ἀξίου | μακροῦ | μακρᾶς | μακροῦ |
| Dat. | ἀγαθῷ | ἀγαθῇ | ἀγαθῷ | ἀξίῳ | ἀξίᾳ | ἀξίῳ | μακρῷ | μακρᾷ | μακρῷ |
| Acc. | ἀγαθόν | ἀγαθήν | ἀγαθόν | ἄξιον | ἀξίᾱν | ἄξιον | μακρόν | μακράν | μακρόν |
| Voc. | ἀγαθέ | ἀγαθή | ἀγαθόν | ἄξιε | ἀξίᾱ | ἄξιον | μακρέ | μακρά | μακρόν |
| DUAL | |||||||||
| N. A. V. | ἀγαθώ | ἀγαθᾱ́ | ἀγαθώ | ἀξίω | ἀξίᾱ | ἀξίω | μακρώ | μακρά | μακρώ |
| G. D. | ἀγαθοῖν | ἀγαθαῖν | ἀγαθοῖν | ἀξίοιν | ἀξίαιν | ἀξίοιν | μακροῖν | μακραῖν | μακροῖν |
| PLURAL | |||||||||
| N. V. | ἀγαθοί | ἀγαθαί | ἀγαθά | ἄξιοι | ἄξιαι | ἄξια | μακροί | μακραί | μακρά |
| Gen. | ἀγαθῶν | ἀγαθῶν | ἀγαθῶν | ἀξίων | ἀξίων | ἀξίων | μακρῶν | μακρῶν | μακρῶν |
| Dat. | ἀγαθοῖς | ἀγαθαῖς | ἀγαθοῖς | ἀξίοις | ἀξίαις | ἀξίοις | μακροῖς | μακραῖς | μακροῖς |
| Acc. | ἀγαθούς | ἀγαθᾱ́ς | ἀγαθά | ἀξίους | ἀξίᾱς | ἄξια | μακρούς | μακράς | μακρά |
ἐσθλός good, κακός bad, σοφός wise, κοῦφος, κούφη, κοῦφον light, δῆλος clear; ἀνδρεῖος, ἀνδρείᾱ, ἀνδρεῖον courageous, δίκαιος just, ὅμοιος like, αἰσχρός, αἰσχρᾱ́, αἰσχρόν base, ἐλεύθερος free; all participles in -ος and all superlatives.
a. The accent in the feminine nominative and genitive plural follows that of the masculine: ἄξιαι, ἀξίων, not ἀξίαι, ἀξιῶν, as would be expected according to the rule for substantives (205), e.g. as in αἰτίᾱ cause, αἰτίαι, αἰτιῶν.
b. All adjectives and participles may use the mas uline instead of the feminine dual forms: τὼ ἀγαθὼ μητέρε the two good mothers.